0 Shares

Όταν αντιλαμβάνεσαι πως τα πρότυπα της κυβέρνησης που βρίσκεται στην εξουσία της χώρας σου παραπέμπουν σε ολοκληρωτικά καθεστωτικά, είναι δεδομένο πως αισθάνεσαι τουλάχιστον τρόμο. Εάν μάλιστα έχεις βάλει το χεράκι σου στο να ανέβουν στην εξουσία οι συγκεκριμένοι, τους ψήφισες δηλαδή, εκτός από τρόμο αισθάνεσαι και μ@λ@κ@ς.
Γράφει η Ευγενία Κουντούρη
Ήμουν από εκείνους που, ναι μεν δεν πολύ συμπαθούσα τον Νίκο Φίλη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήμουν στα… άρματα γιατί πήρε το Υπουργείο Παιδείας. Κακά τα ψέματα η εκπαίδευση υποφέρει εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας: Οι ελλείψεις είναι τεράστιες, τα βιβλία κακογραμμένα και με ανακρίβειες, δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση στους παιδαγωγούς, τα κτήρια θέλουν άμεσα βελτιώσεις και γενικότερα πρόκειται για έναν κλάδο (και μάλιστα τον πιο σπουδαίο σε κάθε υγιή κοινωνία)με τεράστια προβλήματα.
Θεωρούσα λοιπόν πως, αν μη τι άλλο δεν ήταν δυνατόν να γίνουν χειρότερα τα πράγματα. Πόσο λάθος έκανα όμως.
Δύο είναι τα θέματα που χαρακτηρίζουν μέχρι στιγμής τον Υπουργό Νίκο Φίλη: 1. Η ανάγκη που έχει να πείσει πως κάνει σπουδαίο έργο στο Υπουργείο και πως έφερε τεράστιες αλλαγές και 2. Η ψύχωση που έχει με το να αφαιρέσει από τα σχολεία κάθε εθνική και θρησκευτική ταυτότητα.
Ο Νίκος Φίλης κάνει αλλαγές όντως. Σπουδαίο έργο όμως ή έστω «έργο» δεν παρουσιάζει. Καμία από τις αλλαγές που έγιναν ή προβλέπεται να γίνουν δεν βελτιώνει την κατάσταση στη δημόσια εκπαίδευση. Καμία απολύτως. Το να γίνει το Γυμνάσιο τέσσερα χρόνια και δύο το Λύκειο, το να υπογράφουν τα παιδιά συμβόλαιο τιμής, να μην λένε προσευχές και να μην παρελαύνουν δεν πρόκειται να κάνουν τα σχολεία μας καλύτερα.
Δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα οι αλλαγές που παρουσιάζει και δεν πρόκειται να βελτιώσουν τις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζουν παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικοί. Δεν θα πολεμήσει την παραπαιδεία με το «συμβόλαιο τιμής». Δεν θα μου κάνει τη χάρη να πάω το παιδί μου σε δημόσιο σχολείο (γιατί πιστέψτε με πολύ θα ήθελα να μην χρειάζεται να «ματώνω» πλέον ώστε τα παιδιά μου να έχουν μια στοιχειωδώς καλή εκπαίδευση).
Ένα σωρό αλλαγές φέρνει, που όμως έχουν ως μοναδικό στόχο την εισαγωγή των παιδιών στην «αριστερή ιδεολογία» και τον εθνομηδενισμό. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.
Μάλιστα μέσα από τα σχολείο ο κ. Φίλης φαίνεται πως θέλει να «εκπαιδεύσει» κι όλους εμάς τους γονείς. Σκοπεύει μάλιστα να επιβάλει τα πιστεύω του, κουνώντας το δάκτυλο επικριτικά, σχετικά με το τι είναι «political correct» στις ιδιωτικές συνομιλίες των γονιών με τα παιδιά τους.
Σύμφωνα λοιπόν με τον «Παιδαγωγικό Κώδικα Δημοκρατικού Ανθρωπισμού» που θα «διδάσκεται» από μαίες, παιδίατρους κλπ σε εμάς τους γονείς, το να αποκαλεί κάποιος το παιδί του «πριγκίπισσα» ή «βασιλόπουλο» είναι απαγορευτικό.
Αναφέρει χαρακτηριστικά ο κώδικας
«1. Το παιδί καθενός είναι μοναδικό και ξεχωριστό για τον ίδιο. Ωστόσο, είναι ένα παιδί ανθρώπων όπως κάθε παιδί ανθρώπων: Διαφορετικό αλλά ίσο με τα άλλα, και όχι πριγκίπισσα ή βασιλόπουλο».
Μάλιστα.
Τρέχω λοιπόν να πετάξω από τις ντουλάπες μου τις στολές πριγκίπισσας που έχουν τα παιδιά μου και φυσικά θα κάψω όλα τα DVD της Disney που παρουσιάζουν αυτά τα αίσχη. Προτείνω μάλιστα στον κύριο Φίλη και στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να απαγορεύσει δια νόμου την προβολή αυτών των ταινιών στη χώρα μας και να κυνηγήσει μέχρι τέλους όσους δεν συμμορφώνονται.
Αφού λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ έλυσε όλα μας τα προβλήματα κι αφού ο Νίκος Φίλης έλυσε όλα τα προβλήματα της παιδείας, ήρθε η ώρα να μας επιβάλουν (όχι απλά υποδείξουν) και το πως θα μιλάμε στα παιδιά μας. Εγώ θα πω λοιπόν, πως πάλι καλά που ήρθε η σημερινή κυβέρνηση και εκτός όλων των άλλων θα γίνουμε και καλύτεροι ως γονείς.
Πιστεύω πως ο Κιμ Γιονγκ Ουν θα μπορούσε να πάρει επίσης μαθήματα από τον Νίκο Φίλη που ανέλαβε να μας εκπαιδεύσει όλους.
Και για να τελειώνουμε με την πλάκα. Είμαι μητέρα δύο κοριτσιών ηλικίας 8 και 3 ετών. Η μεγάλη είναι η πριγκίπισσα Ελένη και η μικρή μου είναι η πριγκίπισσα Φραντσέσκα.
Ήταν, είναι και θα παραμείνουν οι πριγκίπισσες μου και ο κύριος Φίλης να μην ανησυχεί. Ξέρουν πως οι «τιάρες» τους είναι πλαστικές, κι όχι από διαμάντια και χρυσάφι. Γνωρίζουν πολύ καλά πως η μαμά και ο μπαμπάς δουλεύουν τόσες πολλές ώρες γιατί το κράτος τους παίρνει όλα τα λεφτά, αντιλαμβάνονται πως δεν μπορούν φυσικά να μένουν σε παλάτι και πως δύσκολα θα πάμε διακοπές φέτος, γιατί η εφορία θα έρθει κατακαλόκαιρο.
Είναι «πριγκίπισσες» και κάθε τρεις μήνες μαζεύουν τα παιχνίδια που τους περισσεύουν και τα ρούχα που, είναι μεν σε άριστη κατάσταση αλλά πλέον δεν τους κάνουν, γιατί ξέρουν πως υπάρχουν παιδάκια που υποφέρουν.
Γνωρίζουν πως είναι πριγκίπισσες μόνο για τη μαμά και τον μπαμπά κι αυτό τους αρκεί. Βλέπετε αν και παιδιά έχουν περισσότερη αυτογνωσία και μεγαλύτερη επαφή με την πραγματικότητα απ’ ότι η σημερινή κυβέρνηση.
Η «πρώτη φορά αριστερά» μας έχει κάνει να καταριόμαστε την ώρα και τη στιγμή που ρίξαμε τη ριμάδα την ψήφο στην κάλπη. Είπαμε να ανεχόμαστε το… ξεβράκωμα, αλλά όχι και μαθήματα συμπεριφοράς. Όχι και «χέρι» μέσα στην οικογένεια και στη σχέση με τα παιδιά μας.
Ο εμπνευστής πάντως του «Παιδαγωγικού Κώδικα Δημοκρατικού Ανθρωπισμού» σύμβουλος του υπουργού, Αντώνης Λιάκος με ανάρτηση του στο Facebook ενημέρωσε πως μετά τη σκληρή δουλειά που έκανε, ήρθε η ώρα να πάει για μπάνια.
«Τέρμα ο Διάλογος και οι διαλογισμοί. Το πόρισμα το παραδώσαμε, εκατό + φίλες και φίλοι έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν, αν εφαρμοστούν θα έρθει το πάνω κάτω. Σήμερα πάμε θάλασσα!Θα μουλιάσουμε στο νερό, θα γίνουμε ένα με αυτό, θα αφήσουμε τις κακές σκέψεις σαν φυσαλίδες να εξαφανιστούν στην επιφάνεια!»
Εδώ λοιπόν πάει το «άει πνιγείτε»…