3 Shares

Είθισται, από τις αρχές τις δεκατίας του ’80 κυρίως, η ομιλία του πρωθυπουργού στα εγκαίνια της ΔΕΘ να σηματοδοτεί και τη στιγμή στην οποία η κυβέρνηση κάνει τις βασικές εξαγγελίες της για τους επόμενους 12 μήνες.
Στην περσινή ΔΕΘ, την τελευταία… «μνημονιακή», ο Αλέξης Τσίπρας προσπαθούσε να δώσει μια εικόνα αισιοδοξίας παρά το γεγονός ότι λίγους μήνες πριν η κυβέρνηση του είχε ψηφίσει ακόμα ένα σκλήρό πακέτο μέτρων: «Υπερκαλύψαμε τους στόχους του προγράμματος για τα πρωτογενή πλεονάσματα και αυτό ενίσχυσε την διαπραγματευτική μας ικανότητα. Η χώρα αναβαθμίζεται και γίνεται πάλι στρατηγικός εταίρος των σημαντικότερων οικονομικών δυνάμεων του πλανήτη».
Ένα χρόνο μετά ξαναγυρνάμε σε ένα σκηνικό που λίγο πολύ θυμίζει το περσινό. Θα επαναλάβει και φέτος ο Αλέξης Τσίπρας εξαγγελίες που ποτέ δεν θα εφαρμόσει;
Οι περικοπές στις συντάξεις, οι χιλιάδες πλειστηριασμοί πρώτης Κατοικίας, οι αμέτρητοι φόροι, οι δυσβάσταχτες ασφαλιστικές εισφορές είναι μπροστά…
Το 2017, όντως η κυβέρνηση υπερκάλυψε το στόχο των πρωτογενών πλεονασμάτων αλλά σε βάρος των δημοσίων επενδύσεων και των συνεχών καθυστερήσεων στην αποπληρωμή των υποχρεώσεων του δημοσίου.
Όσο για την αναβάθμιση της θέσης της χώρας, η πορεία των επιτοκίων των ελληνικών ομολόγων δείχνει ότι απέχουμε αρκετά από αυτό οι αγορές μας αντιμετωπίζουν ακόμη με επιφύλαξη.
Η βασική υπόσχεση του Αλέξη Τσίπρα αφορούσε αναπτυξιακό νόμο (4399/2016) και την αξιολόγηση των επενδυτικών προτάσεων που είχαν γίνει με τον πρωθυπουργό να μιλά για συνολικό ύψος 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Βέβαια, η αξιολόγηση των προτάσεων και η ανάρτηση των τελικών πινάκων με τις ενισχύσεις ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 2018.
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στο ΕΣΠΑ και στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι παρά την υψηλή απορρόφηση ευρωπαϊκών πόρων οι ίδιες οι δημόσιες επενδύσεις παραμένουν σχετικά μειωμένες.
Βασική πλευρά της ομιλίας του πρωθυπουργού ήταν και το θέμα του χρέους. Ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι «ο οδικός χάρτης για την απομείωση και τη βιωσιμότητα του χρέους προσφέρει τη σιγουριά ότι είμαστε πια σε θέση, με σταθερά βήματα, να ξεφύγουμε οριστικά από την παγίδα της επιτροπείας και της καταστροφικής λιτότητας».
Ωστόσο, ένα χρόνο μετά γνωρίζουμε ότι η κυβέρνηση δεν κατόρθωσε να πάρει κάποιον οδικό χάρτη για την απομείωση του χρέους, ούτε και για τη μακροχρόνια βιωσιμότητά του. Αυτό που κατάφερε να πάρει η κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2018, ήταν η μεταφορά της «ώρας της αλήθειας» για το ελληνικό χρέος, από τα μέσα της δεκαετίας του 2020 στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2030, όπως υπογράμμισε και η έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους από το ΔΝΤ που εκτίμησε ότι περίπου το 2038 το ελληνικό χρέος θα καταστεί ξανά μη βιώσιμο, αν δεν υπάρξουν νέες και πιο δραστικές παρεμβάσεις.
Μάλιστα, ο πρωθυπουργός για να υπογραμμίσει την αισιοδοξία του είχε αναφερθεί και στην πρώτη έξοδο στις αγορές τον Ιούλιο του 2017: «Και η πρώτη επιτυχημένη έξοδος στις αγορές μεταλλάσσει ήδη τις ελπίδες σε βεβαιότητα ότι αυτό μπορεί να συμβεί στην ώρα του», είχε πει χαρακτηριστικά.