3K Shares

Γράφει ο Κλεόβουλος Ιωάννου

Μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για την ισοδυναμία πτυχίων των κολεγίων ξεκίνησαν οι αντιδράσεις!

Αναφορικά λίγα λόγια για εμένα. Έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις και πέρασα σε σχολή που ΔΕΝ με ενδιέφερε ιδιαίτερα, σε πόλη που ΔΕΝ ήθελα και το ιδιωτικό ίδρυμα σε Ελλάδα ή εξωτερικό ήταν μονόδρομος. Στα 22 έχω πάρει ήδη το πρώτο πτυχίο και συνεχίζω τις σπουδές μου για το δεύτερο πτυχίο. Δεν είμαι πλούσιος, ούτε έχω γνωριμίες! Η λογική που έχει πείσει τους Έλληνες πως στα κολλέγια πληρώνεις και παίρνεις πτυχίο δεν ευσταθεί καθόλου στην πραγματικότητα!

Υπάρχουν αξιολογήσεις με κάθε μάθημα να περιλαμβάνει μία έως δύο εξεταστικές τον χρόνο συμπεριλαμβανομένων γραπτών εξετάσεων, παραδοτέων, ομαδικών εργασιών καθώς και παρουσιάσεων. ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να περάσει κάποιος φοιτητής που έχει αντιγράψει εργασία (ψάξτε την μέθοδο TurnitIn) ή κάποιος φοιτητής που δεν αξίζει αλλά έτυχε να του δώσει τα SOS ο συμφοιτητής του.

Επιπλέον, για να φοιτήσει κάποιος σε κολλέγιο δεν χρειάζεται ιδιαίτερα πολλά χρήματα (στα φροντιστήρια αναλογικά ξοδεύονται πολλά περισσότερα). Το κόστος διδάκτρων ανά έτος κυμαίνεται γύρω στις 3χιλιάδες με 5χιλιάδες ευρώ στην Ελλάδα, και στο εξωτερικό από 5χιλιάδες (σε ορισμένα κολλέγια μαζί με την διαμονή σε εστία) όπου σου δίνεται η δυνατότητα να βρεις εργασία, αυτά τα χρήματα τα σπαταλάει όποιος φοιτά και σε δημόσιο πανεπιστήμιο ειδικά αν φεύγει από την πόλη του και μέσα σε όλα τα έξοδα μπαίνει και το ενοίκιο.

Γιατί πήγα σε κολλέγιο;

Γιατί τα περισσότερα προγράμματα σπουδών είναι προσεγμένα στην νέα επαγγελματική πραγματικότητα που υπάρχει, τα μαθήματα δεν ακυρώνονται από καταλήψεις, δεν υπάρχουν φακελάκια προς καθηγητές (κάντε μία αναζήτηση στο google να δείτε υποθέσεις), τα μαθήματα διδάσκονται με νέες μεθόδους διδασκαλίας και ανεβαίνουν σε βάση δεδομένων, δεν υπάρχουν “ταρίφες” των τριακοσιων ευρώ και άνω από καθηγητές για την αγορά συγκεκριμένων βιβλίων που έχουν εκδόσει οι ίδιοι και η ροή προγραμματος για την απόκτηση του πτυχίου εφόσον γράφεις ικανοποιητικά στις εξετάσεις είναι συγκεκριμένος. Την πτυχιακή μου την έγραψα σε οχτώ μήνες (δεν υπάρχει μεγαλύτερη διορία) και δεν κοιμόμουν για δύο μήνες. ΔΕΝ ανέχομαι από κανέναν να λέει πως όσοι σπουδάζουμε σε κολλέγια καθόμαστε.

Σε έξι χρόνια θα έχω δύο πτυχία, όταν σε δημόσιο πανεπιστήμιο χρειάζεσαι πάνω από 6 για να ολοκληρώσεις το ένα πτυχίο και να τακτοποιήσεις τα χρωστούμενα μαθήματα. ΔΕΝ ξέρω από που πηγάζει το συμπέρασμα ότι μόνο οι φοιτητές δημοσίων προσπαθούν, και δεν καταλαβαίνω τον λόγο ύπαρξης ενός διχαστικού λόγου. ΌΛΟΙ ΘΑ ΑΝΑΜΕΤΡΗΘΟΥΜΕ στην αγορά εργασίας.

Το μένος λοιπόν ΚΑΤΑ των ιδιωτικών κολλεγίων είναι αποτέλεσμα αμορφωσιάς! Καθώς σε όλο τον κόσμο τα ιδιωτικά πτυχία είναι ισοδύναμα με των δημοσίων ιδρυμάτων εκτός από χώρες όπως Μογγολία – Βενεζουέλα – Β. Κορέα και Ελλάδα. Και κάτι ακόμα που ίσως κάποιοι δεν γνωρίζεται, οι περισσότεροι καθηγητές δημοσίων που δηλώνουν ΚΑΤΑ της ισοτιμίας των πτυχίων δουλεύουν σε κάποιο κολλέγιο! Καταλάβατε; Το πρωί στο δημόσιο κάνουν τους αγωνιστές υπέρ της δημόσιας εκπαίδευσης και το απόγευμα διδάσκουν και αμείβονται από ιδιωτικό ίδρυμα.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτής της χώρας είναι τα στερεότυπα και οι ταμπέλες.